RSC Anderlecht is op zoek naar sterke ‘persoonlijkheden’ op en naast het veld!

‘Leiders’ in het voetbal, worden ze zo geboren of kan je ze vormen?

We laten het antwoord open voor discussie en daar dient uiteindelijk een ‘blog’ voor. In elk geval kunnen we ons afvragen of ‘persoonlijke ontwikkeling in de sport’ wel bestaat? En of het bestaat binnen het voetbal? Welke club zorgt ook nog voor persoonlijke ontwikkeling van zijn spelers naast het voetbalgebeuren? Bij de jeugd? Bij het 1ste elftal?

‘Ik heb begrepen dat er ondertussen betere technieken zijn in het krachtgedeelte dan enkel het trainen met machines. Maar het probleem is dat ik mij moet houden aan het schema dat de trainer mij voorlegt. Ik heb dus geen keuze en moet het volgen, ook al weet ik dat het beter kan’.

                   ( 20- jarige voetballer die net zijn eerste profcontract heeft getekend )

Wat heb je nodig om ‘leiders’ op het veld te vormen? En kan dat ook, of is dat genetisch bepaald?

Meer en meer wordt er van jeugdvoetballers gevraagd om mee te denken op het veld, om taktische oplossingen te vinden en meer te coachen, maar doen ze dat dan omdat het van hun wordt gevraagd, of omdat ze het nut ervan begrijpen voor hun en hun toekomst?

Bij eerste elftallen wordt soms spelers hun mening gevraagd omtrent opstelling, taktische aanpak of visie, maar wat met de spelers wiens mening niet wordt gevraagd? Blijven zij dan de dragende spelers of gaan ze zich mee ontwikkelen door ervaring, leeftijd, …

Wat kunnen we als voetbalbegeleiders ( clubs, trainers, … ) toevoegen om spelers zich meer te laten ontwikkelen op en naast het veld. Hoe vormen we ‘leiders’ op het veld of moeten we ze elders halen/zoeken?

De rol van de trainer?

De rol van de trainer

Welke rol speelt de trainer hierin? Is een dominante trainer die geen ruimte laat om mee te denken een beperkende rol voor zijn spelers? En hoe kunnen spelers zich ontwikkelen op vlakken indien de trainer die matig of niet beheerst? ( bv voeding, krachttraining, blessurepreventie, medisch, … ). Begint ‘persoonlijke ontwikkeling’ en het ‘ontwikkelen van leidersschap’ van de spelers …bij de trainer… of niet? Is dat een item om toe te voegen aan de trainersopleidingen?

Gaat de ‘persoonlijke ontwikkeling’ op andere vlakken dan voetbal ook ‘leiders’ vormen?

Moeten we het breder zien dan alleen het voetbaltechnische of voetbaltaktische? Zijn leiders op het veld ook intelligenter naast het veld? Worden ze nadien betere trainers? Is het leren van een andere taal een hulp? Of meer leren over voeding en trainingmethodes?

Andere …???

Vorm jezelf tot een atleet : persoonlijke ontwikkeling in de sport

Transactionele analyse : van ‘ouder – kind’ naar ‘volwassene -volwassene’

‘Profvoetballers zijn als kleine kinderen, als je ze niet zegt wat te doen, dan doen ze ook niets. Ze vullen hun vrije tijd liever met het spelen van spelletjes ipv. het leren van een taal’.

Professioneel voetbaltrainer, 1ste klasse Belgiê

Als men een volwassen persoon steeds blijft behandelen als een kind ( doe dit, doe dat, doe wat ik je vraag, eet dit, rust zolang, … ), dan bestaat de kans dat die volwassen speler blijft ageren als een kind. ( ja, ik zal dat doen, ja, ik voer uit, ja, ik volg, …). Het is geen nieuws dat volwassen en zelfs professionele voetballers soms worden behandeld als kinderen en (te? ) vaak verplicht worden om te ‘volgen’.

Wel, ‘volgen’ en ‘leiden’ zijn 2 verschillende acties. Hoe kan je de relatie ‘ouder ( trainer ) – kind ( speler ) veranderen op zo’n manier dat de speler ( het kind’)  zich gaat/kan ontwikkelen tot een volwassene? Kan de trainer ( ouder ) zich zodanig opstellen (als volwassene ) zodat de speler zich meer en meer als volwassene gaat gedragen?

‘Die gasten hebben daar geen interesse in, die moeten daar niet van weten. Gewoon zeggen wat ze moeten doen. that’s it’!

Professioneel voetbaltrainer, 1ste klasse Belgiê

Hmm, deze trainer kan best gelijk hebben voor een deel van zijn kern, maar wat met de spelers die er wel voor open staan? Worden zij beperkt door zulke uitspraken en gedachtegang?

Conclusie

Er is in het voetbal meer en meer vraag naar leiders op het veld, vooral als het sportief wat minder gaat. Worden spelers als leiders geboren of kan je ze vormen? Heeft de trainer en/of club een stimulerende of beperkende rol in de ‘persoonlijke ontwikkeling’ van de spelers? Wat zijn de ‘topics’ die een voetballer kan bestuderen om te groeien als persoon, op en naast het veld? Wat kunnen we verbeteren om meer persoonlijkheden op onze velden te vormen?

Deel zeker jouw ervaringen of ideeên omtrent deze topic

Advertenties

Over act2prevent

Kinesitherapeut & personal trainer van opleiding, gek op persoonlijke ontwikkeling en sporten. Mijn passie is voetbal en andere balsporten. Hou van duiken en genieten van het leven. Sinds eind 2014 gestart met een eigen voetbalschool voor talentvolle spelertjes geboren in 2008 en later. Wij bieden met de voetbalschool extra trainingen aan tijdens 'vrije' momenten net als een complete 'interne' opleiding.
Dit bericht werd geplaatst in Opleiding voor voetbaltrainers, Persoonlijke ontwikkeling voor voetballers en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op RSC Anderlecht is op zoek naar sterke ‘persoonlijkheden’ op en naast het veld!

  1. said zegt:

    je word als leider geboren niet iedereen kan een leider zijn. een leider is ook iemand waar je naar op kijkt en vaak zijn dat de spelers met charisma of een speler die net iets meer talent heeft dan de rest een leider is een persoon die de kudde mee kan sleuren in tijden dat het minder gaat maar ook in tijden dat het goed gaat moet de leider zich constant laten zien. dus wanneer een team geen leider heeft kan je als trainer zijnde wel een leider aanwijzen maar ik denk dat het zo niet werkt. conclusie: een leider ben je als persoon zijnde, maar je kan et niet worden als je het niet in je hebt om een leider te zijn.

  2. Luc Bosmans zegt:

    De kunst lijkt mij om via een screening bij je spelerskern na te gaan welke persoonlijkheden je hebt in de groep. Sommige potentiële leiders kunnen mits een blijk van vertrouwen van de staff ineens grote sprongen maken. Uit ervaring : soms is degene die weinig praat, maar wel de juiste dingen zegt op het juiste de persoon die de groep mee krijgt in de motivatie om aan de groepsdoelen te herinneren als de mooipraters de boel in brand willen steken. Alles is afhankelijk van welke persoonlijkheid de meerderheid heeft in de groep. Dat maakt coachen en moeilijk en interessant. Elk seizoen kunnen enkele nieuwe spelers dat evenwicht doen kantelen en dan dien je je als coach weer aan te passen. Tenzij je liever een be-like-me coach bent en liever copietjes van jezelf hebt. Werkt ook hoor, maar ook dan moet je opletten wie tot je groep toetreedt. Samengevat: je moet geen leider aanduiden als die dat zelf niet wenst en ook niet klakkeloos de leider nemen die het graag is. Eerst je groep evalueren. Opvolgen en bijsturen blijft natuurlijk noodzakelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s